Ο Αλατάς ή Γαλάτεια είναι νησίδα του Παγασητικού κόλπου με έκταση 0,566 τ.χλμ. και υψόμετρο 10 μ. η οποία βρίσκεται στο νοτιοανατολικό τμήμα του κόλπου, πολύ κοντά στις ακτές της χερσονήσου της Μαγνησίας και νοτιοδυτικά της Μηλίνας. Διοικητικά ανήκει στην κοινότητα Τρικερίου.
Το όνομα του νησιού οφείλεται στις αλυκές που υπήρχαν στην απέναντι ακτή. Το νησί είναι μακρόστενο. Έχει την ίδια βλάστηση με την απέναντι ακτή και καλύπτεται στο μεγαλύτερο μέρος του από ελαιώνες.
Στο νησί βρίσκεται η μονή των Αγίων Σαράντα στην οποία μέχρι το 2001 έμεναν 5 μοναχοί ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2011 κανένας.
Το 1822 έγινε στη νησίδα φονική μάχη μεταξύ Ελλήνων επαναστατών και Τουρκαλβανών, που κατέληξε σε νίκη των Ελλήνων.
Στη νήσο Αλατά δεσπόζει η ιστορική μονή των Αγίων Τεσσαράκοντα, ανάμεσα στα υπεραιωνόβια ελαιόδεντρα.
Η ονομασία του νησιού, προέρχεται απο τις αλυκές που υπήρχαν στην απέναντι του νησιού στεριά, τοποθεσία που σήμερα λέγεται Αλυκή.
Παρά το γεγονός οτι χωροταξικά το νησάκι βρίσκεται στην αγκαλιά της Μηλίνας, εν τούτοις ανήκει εξ' ολοκλήρου στην κοινότητα Τρικέρων. Για το πως περιήλθε στην ιδιοκτησία των Τρικεριωτών υπάρχουν διάφορες εκδοχές. Κάποιοι λένε, οτι το παραχώρησε η Αργαλαστή ως αντάλλαγμα για τη βοήθεια που προσέφεραν τα Τρικεριώτικα καράβια στους Αργαλαστιώτες, οταν οι ληστοπειρατές κούρσεψαν τα χωριά της Αργαλαστής. Αλλοι λένε, πως τα νησιά Πρασούδα και Αλατάς παραχωρήθηκαν στο Τρίκερι απο το μεγάλο ναυαρχείο των Τούρκων - του Καπουδάν Πασά, επειδή οι Τρικεριώτες προστάτεψαν τα εδάφη τους απο τους Ρώσους, όταν αυτά θεωρούνταν μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
